Uitgeverij BSL organiseerde donderdag 3 december 2009 haar derde congres Evidence-based practice (EBP) voor verpleegkundigen. De organisatie richtte zich conform de folder met name op verpleegkundigen, verpleegkundig specialisten en collega’s in of dichtbij het management. Natuurlijk startte de bijeenkomst met enkele plenaire lezingen. Hierin aandacht voor communcatie met patiënten over “evidence” en daarna voor implementatie van EBP vanuit zowel professioneel als patiënt perspectief. Het bijwonen van de eerste twee congressen bleek zeker geen voorwaarde om de sprekers in deze derde editie te kunnen volgen, al leek enige voorkennis van EBP geen overbodige luxe.
Evidence-based practice wordt niet alleen in theorie toegelicht, er wordt ook stil gestaan bij enkele praktische uitingen van EBP dicht bij de beroepspraktijk van verpleegkundigen. In vervolg op een tip in 2008, betreffende de Journal Clubs wordt nu ingezet op ondermeer dossierbespreking als middel om “evidence-based” én “pactice” weer een stukje dichter bij elkaar te brengen. Bij de workshops (lees: lezingen) in de drie vervolgsessies wordt telkens opnieuw duidelijk dat ten minste twee heel belangrijke drempels moeten worden overwonnen. Verpleegkundigen mét een positieve beroepshouding ten aanzien van EBP worden belemmerd. Niet alleen door collegae die niet met EBP zijn opgeleid, maar zeker ook door het gebrek aan vrij beschikbare literatuur (Open Access). Het publiek op het BSL congres, met uitzondering van BSL zelf en mogelijk het LEVV is nauwelijks in de positie op dit probleem echt aan de kaak te stellen en vervolgens stappen in de juiste (open access) richting te zetten. Daar zal dus nog wel een aantal congressen overheen gaan.
Open acces en de beschikbaarheid van “evidence” voor verpleegkundigen komt op het lijstje voor dit platform voor hbo-verpleegkundigen te staan. Het is een begin, net zoals de EBP congresreeks.